ارزیابی شدت بیماری واریس از سیستم استاندارد CEAP استفاده می‌کنند.

نواع واریس بر اساس شدت بیماری (طبقه‌بندی پزشکی CEAP)

پزشکان برای ارزیابی شدت بیماری واریس از سیستم استاندارد CEAP استفاده می‌کنند.
CEAP مخفف چهار معیار زیر است:

C (Clinical): تظاهرات بالینی

E (Etiology): علت ایجاد

A (Anatomy): محل درگیری

P (Pathophysiology): مکانیسم بیماری

 
 

 

 

C0 – بدون علامت ظاهری واریس

در این مرحله، هیچ رگ واریسی قابل مشاهده‌ای وجود ندارد، اما ممکن است فرد دچار نارسایی وریدی پنهان باشد.

 
 

 

 

اهمیت پزشکی

مرحله C0 واریس بدون علامت ظاهری

علائم احتمالی

احساس سنگینی پا

خستگی زودرس

درد خفیف بدون رگ برجسته

C1 – واریس خفیف (عنکبوتی و شبکه‌ای)

در این مرحله، رگ‌های عنکبوتی یا شبکه‌ای روی پوست دیده می‌شوند، اما رگ‌ها برجستگی واضح ندارند.

اهمیت پزشکی

ویژگی ها

Spider-Veins-1

C2 – واریس واضح و برجسته

در این مرحله، رگ‌ های بزرگ، پیچ‌ خورده و برجسته به‌ وضوح روی پوست دیده می‌ شوند.

اهمیت پزشکی

محل بروز

علائم

سنگینی پا

تشدید علائم با ایستادن طولانی

درد و احساس فشار و خستگی

C3 – واریس همراه با ورم (ادم)

در این مرحله، نارسایی وریدی باعث تورم مچ و ساق پا می‌ شود.

اهمیت پزشکی

واریس همراه با ورم پا (C3)

علائم

ورم پا که با استراحت کاهش می‌یابد

احساس فشار شدید

درد مداوم

C4 – تغییرات پوستی ناشی از واریس

این مرحله به دو زیرگروه تقسیم می‌ شود:

C4a

  • تیرگی پوست

  • اگزما

  • لک‌ های قهوه‌ای

C4b

  • سفت و ضخیم شدن پوست

  • اسکار پوستی

  • لیپودرماتواسکلروز
 
 

 

 

C4

اهمیت پزشکی

C5 – زخم وریدی بهبود یافته

در این مرحله، فرد سابقه زخم وریدی دارد که اکنون بسته شده است.

 
 

 

 

اهمیت پزشکی

زخم وریدی بهبود یافته (C5)

C6 – زخم وریدی فعال

شدیدترین مرحله واریس که با زخم باز، دردناک و مزمن همراه است.

 
 

 

 

اهمیت پزشکی

زخم وریدی فعال و پیشرفته (C6)

علائم

زخم باز اطراف مچ پا

درد شدید

ترشح و خطر عفونت